Rok 2017 i kilka ważnych postaci

Udostępnij:
19144d28-8a0d-4201-ab5a-1b5ccbb0fdf0_714x
Józef Piłsudski na Kasztance przyjmuje w Warszawie defiladę w Święto Niepodległości, 11 listopada 1926 r. Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe

Trudno wyliczyć wszystkie ważne rocznice, przypadające w 2017 roku, nie można natomiast pominąć, że ten rok, na mocy decyzji Sejmu, będzie rokiem Josepha Conrada–Korzeniowskiego, Józefa Piłsudskiego, Adama Chmielowskiego, Honorata Koźmińskiego oraz Tadeusza Kościuszki.

Józef Teodor Konrad Korzeniowski, znany później całemu czytającemu książki światu jako Joseph Conrad, urodził się 3 grudnia 1857 roku w Berdyczowie, na dzisiejszej Ukrainie. Był synem Apollona Korzeniowskiego, poety, tłumacza i wybitnego działacza niepodległościowego. Trzy powieści Conrada – „Jądro ciemności”, „Lord Jim” i „Nostromo” – weszły do światowego kanonu. W „Tajnym agencie” opisał narodziny terroryzmu, a w „Oczach Zachodu” metody pracy carskiej Ochrany. Pisał po angielsku, choć nigdy doskonale nie opanował tego języka.

5 grudnia 1867 r. w Zułowie na Wileńszczyźnie urodził się Józef Piłsudski, mąż stanu, współtwórca niepodległej Polski; jeden z przywódców PPS Frakcji Rewolucyjnej; współzałożyciel i komendant główny Związku Walki Czynnej; komendant główny Związku Strzeleckiego; dowódca I Brygady Legionów Polskich i inicjator utworzenia Polskiej Organizacji Wojskowej. Po odzyskaniu niepodległości Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz, marszałek Polski. W 1926 r. dokonał zamachu stanu, w wyniku którego przejął władzę w państwie; dwukrotny premier, Generalny Inspektor Sił Zbrojnych i minister spraw wojskowych w latach 1926-1935. Zmarł 12 maja 1935 r. w Belwederze.

W tym roku przypada także 130. rocznica przywdziania habitu przez Adama Chmielowskiego, św. brata Alberta. Św. Brat Albert Adam Chmielowski urodził się 20 sierpnia 1845 r. w Igołomi k. Krakowa. Jako osiemnastoletni student Szkoły Rolniczo-Leśnej w Puławach brał udział w powstaniu styczniowym. W przegranej bitwie pod Mełchowem został ranny, w wyniku czego amputowano mu nogę. Wydostawszy się z niewoli, uciekł do Paryża. Po amnestii w 1865 r. przyjechał do Warszawy, gdzie rozpoczął studia malarskie, które kontynuował w Monachium. Wstąpił do Zakonu Jezuitów, jednak po pół roku opuścił nowicjat. W 1884 r. w Krakowie poświęcił swe życie bezdomnym i opuszczonym. W 1887 r. za zgodą kard. Albina Dunajewskiego przywdział habit, a w rok potem złożył na jego ręce śluby, dając początek nowej rodzinie zakonnej. Założone przez siebie Zgromadzenia: Braci Albertynów (1888 r.) i Sióstr Albertynek (1891 r.) oparł na pierwotnej regule św. Franciszka z Asyżu. Postacią brata Alberta był zafascynowany Karol Wojtyła.

Sto lat temu umarł błogosławiony Honorat Koźmiński, kapucyn, który przez 52 lata był więziony we własnym klasztorze. Władze carskie, w trakcie kasaty zakonów po powstaniu styczniowym, internowały o. Honorata najpierw w Zakroczymiu, a potem w Nowym Mieście n. Pilicą.  Koźmiński nie poddał się, w miejscu uwięzienia był spowiednikiem. Jego posługa spowiednika i prowadzone kierownictwo duchowe zaowocowało powstaniem 25 zgromadzeń zakonnych i stowarzyszeń ludzi świeckich.

W 2017 r. obchodzimy także 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki – naczelnika insurekcji kościuszkowskiej, polskiego i amerykańskiego generała, „niezłomnego bojownika w walkach o niepodległość”.

Inne  „okrągłe” rocznice, ale już nie uhonorowane przez Sejm, dotyczą Wojciecha Bąka i  Józefa Sebastiana Pelczara. Wojciech Bąk urodził się  23 kwietnia 1907 roku w Ostrowie Wielkopolskim.  Był wybitnym poetą religijnym. Po wojnie sprzeciwiał się niszczeniu przez  komunistów polskiej kultury, przez co dwa razy był zamykany w szpitalu psychiatrycznym. Praktycznie represjonowany do końca życia, zmarł w niejasnych okolicznościach w 1961 roku. Był ewangelikiem. A 17 stycznia br. przypada 175. rocznica urodzin  Józefa Sebastiana Pelczara – biskupa przemyskiego w latach 1900–1924, założyciela Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego, świętego. Biskup dbał o najuboższych mieszkańców swej diecezji. Z jego inicjatywy powstawały ochronki dla dzieci, kuchnie dla ubogich, schroniska dla bezdomnych, szkoły gospodarcze dla dziewcząt. Starał się zaradzić problemom emigracji i alkoholizmu. Józef Sebastian Pelczar zmarł 28 marca 1924 w Przemyślu.

Źródła: PAP, Wikipedia i inne

Udostępnij:

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.