Posts by: Piotr

Historia pewnego małżeństwa. Dyskretny film Noaha Baumbacha [Recenzja]

Historia pewnego małżeństwa. Dyskretny film Noaha Baumbacha [Recenzja]

Udostępnij:

Jedyną wadą dramatu Noaha Baumbacha Historia małżeńska jest nadmiar dialogów, sprawiających, że bardziej jest do czytania (ewentualnie słuchania), niż oglądania. Reszta zadziwia autentyzmem oraz brakiem pretensjonalności w pokazaniu życiowych sytuacji.   Noah Baumbach podobnie jak jego starszy kolega po fachu Woody Allen obrazuje w swoich filmach grupę społeczną, z jakiej się sam wywodzi, czyli mieszczuchów z klasy średniej zajmujących się artystycznymi zajęciami, pisarstwem, aktorstwem, reżyserią. Tzw. proza życia jest dla niego ciekawsza niż wydumane fabuły, dlatego tematy czerpie z własnej biografii i osób z najbliższego otoczenia. Wielu uważa jego filmy za autobiograficzne, ale on sam woli je nazywać osobistymi, gdyż  bardziej…

Udostępnij:
Horror „Lighthouse”: Przeszłość nie daje pocieszeń [Recenzja]

Horror „Lighthouse”: Przeszłość nie daje pocieszeń [Recenzja]

Udostępnij:

Piekło to inni, mawiał Sartre. Śladem tych słów kroczy młody amerykański reżyser Robert Eggers, dorzucając do tego aforyzmu jeszcze szaleństwo. Lighthouse jest dopiero drugim pełnometrażowym filmem w dorobku tego uzdolnionego twórcy. Podobnie jak w Wiedźmie. Bajce z Nowej Anglii reżyser zastawia na widza sprytną pułapkę. Wprowadza go do dobrze zdefiniowanego historycznie i kulturowo świata  – w tym przypadku XIX – wiecznego, znanego z marynistycznej literatury – odbiorca odnajduje znane tropy w starodawnej scenerii, odnawia swoje wyobrażenia z lektur dzieciństwa o skalistych wybrzeżach, wilkach morskich i skarbach ukrytych na bezludnych wyspach, ale gdy tylko da się złapać na tę przynętę, poczuje,…

Udostępnij:
Martin Scorsese składa hołd kinu gangsterskiemu  [Recenzja „Irlandczyka”]

Martin Scorsese składa hołd kinu gangsterskiemu [Recenzja „Irlandczyka”]

Udostępnij:

Epicki rozmach, uwrażliwienie na każdy detal i słowo, brak przepychu zbrodni, mistrzowskie aktorskie kreacje – oto najważniejsze cechy dramatu Irlandczyk nakręconego przez geniusza z Nowego Jorku, czyli Martina Scorsese. Liczba udanych adaptacji dzieł literackich w twórczości  Martina Scorsese jasno pokazuje, że reżyser nigdy nie przejawiał kompleksu niższości wobec o wiele szacowniejszej wobec kina sztuki słowa pisanego. Scorsese czyta dużo i wnikliwie; powieść Ostatnie kuszenie Chrystusa Kazantzakisa tak go poruszyła, że sfilmował ją dopiero po kilkuletniej lekturze. Milczenie, Wiek niewinności, Wściekły byk, Kolor pieniędzy to chyba najlepsze oprócz  wspomnianego Ostatniego kuszenia… przykłady zmagań reżysera z literackim tworzywem, polegających na znajdywaniu odpowiedniego,…

Udostępnij:
Mur berliński stał w głowach Niemców. Omawiam książkę “Zator uczuć”

Mur berliński stał w głowach Niemców. Omawiam książkę “Zator uczuć”

Udostępnij:

Prawie 30 lat od daty pierwszego niemieckiego wydania ukazało się polskie tłumaczenie głośnej książki psychiatry i psychoanalityka Hansa-Joachima Maaza Zator uczuć. Psychogram pewnego społeczeństwa. Osoby znające prace Ericha Fromma na pewno poradzą sobie z tą psychoanalityczną próbą analizy społeczeństwa byłej NRD i zmiany, jaka dokonała się za Odrą po 1989 roku. Maaz podobnie jak jego starszy kolega opowiada się za być a nie mieć, w podświadomości szuka podstaw społeczno-politycznego bytu, analizuje, jak na siebie wzajemnie oddziałują “baza” i “nadbudowa”.  Hans-Joachim Maaz był do 2008 roku ordynatorem Kliniki Psychiatrii i Psychosomatyki Szpitala Diakonii w Halle. Zakazana przez komunistów psychoanaliza odrodziła się…

Udostępnij:
„Nieplanowane”: film z mocnym, antyaborcyjnym przesłaniem [Recenzja]

„Nieplanowane”: film z mocnym, antyaborcyjnym przesłaniem [Recenzja]

Udostępnij:

Antyaborcyjny dramat Nieplanowane jest hybrydą wykorzystującą języki amerykańskiej telewizji, kina chrześcijańskiego oraz kina głównego nurtu i pod tym względem może wzbudzać uczucie obcości u odbiorców wychowanych na Hollywood. Ale jeśli chodzi o przesłanie, ma szansę zasiać ziarno niepokoju wśród zwolenników aborcji. O ekranizacji książki autobiograficznej Abby Johnson Nieplanowane zrobiło się u nas głośno na długo przed premierą. Autorka opisuje swoją drogę od pracy w klinice aborcyjnej sieci Planned Parenthood w Bryan w Teksasie do opuszczenia dyrektorskiego stanowiska i wstąpienia do ruchu pro-life. Abby Johnson nie ukrywa na kartach książki swoich życiowych błędów (dwie aborcje) oraz braku konsekwencji, bo jako chrześcijanka…

Udostępnij:
Pan Orwell i obywatel Jones. Recenzja filmu Agnieszki Holland

Pan Orwell i obywatel Jones. Recenzja filmu Agnieszki Holland

Udostępnij:

Obywatel Jones nie byłby tak prawdziwym filmem, oczywiście w granicach tego medium, i tak przejmującym, gdyby nie wschodnioeuropejskie korzenie scenarzystki Andrea’i Chalupy i reżyserki Agnieszki Holland. Film opowiada o trzeciej i najważniejszej w życiu podróży brytyjskiego dziennikarza Garetha Jonesa do Rosji Sowieckiej w marcu 1933 roku, podczas której udało mu się potwierdzić pogłoski o masowych zgonach na czarnoziemnych terenach Ukrainy. Wywołany sztucznie przez Stalina Wielki Głód (Hołodomor, dosł. zamorzenie głodem) w latach 1932-33 w celu wyniszczenia ukraińskich chłopów, którzy nie godzili się na kolektywizację wsi, należy do rodzinnej pamięci amerykańskiej dziennikarki ukraińskiego pochodzenia Andrea’i Chalupy. Dowiedziała się o nim od…

Udostępnij:
O miłości i sztuce. Recenzja „Portretu kobiety w ogniu”

O miłości i sztuce. Recenzja „Portretu kobiety w ogniu”

Udostępnij:

Refleksja francuskiej reżyserki na temat zakazanej miłości w surowym bretońskim krajobrazie. Ascezę filmowych środków wyrazu rzadko ożywiają erotyczne sceny. Céline Sciamma jest znaną we Francji reżyserką odważnych filmów o dojrzewaniu współczesnej młodzieży. Historyczny dramat Portret kobiety w ogniu to nowy rozdział w jej twórczości. Z filmem tym po raz pierwszy gościła w konkursie tegorocznego festiwalu w Cannes, gdzie zdobyła Złotą Palmę za scenariusz. Ale historyczny kostium stwarza reżyserce tylko pretekst do opowiedzenia nowoczesnej historii: o emancypacji kobiet, ich prawie do zakazanych zajęć, własnego ciała i różnych form miłości. Jeśli  jednak uważniej przyjrzeć się elementom tej historii, można dostrzec, że nie…

Udostępnij:
W analogu i cyfrze (4): „Urodzeni mordercy” mają 25 lat

W analogu i cyfrze (4): „Urodzeni mordercy” mają 25 lat

Udostępnij:

25 lat temu na ekrany amerykańskich kin wszedł  jeden z najbardziej okrutnych hollywoodzkich filmów – Urodzeni mordercy Olivera Stone’a. Lewicowy reżyser w nowatorski sposób połączył w nim seksualną energię z instynktem zabijania. Wyprodukowany przez giganta Worner Bros obraz był hitem finansowym, ale na głowę Stone’a spadł grad krytyki za estetyzację okrucieństwa, zamienianie go w spektakl. Para przemierzających Amerykę młodych zabójców Mickey i Mallor została pokazana w stylu młodzieżowych idoli: jako romantyczni, wysportowani i seksowni małżonkowie, nieuznający żadnych ograniczeń i zakazów, którzy, gdyby nie weszli na szlak masowej zbrodni, mogliby jako modele występować w reklamach wielu znanych marek.   Stone bronił się…

Udostępnij:
6 of 36
2345678910