Film

Drobne wiedeńskie przyjemności. Recenzja „Trafikanta”

Drobne wiedeńskie przyjemności. Recenzja „Trafikanta”

Udostępnij:

Film austriackiego reżysera Nikolausa Leytnera Trafikant cudownie pachnie kubańskimi cygarami i staroświeckością. Reżyser nie szarżuje artystycznie, nie stosuje nowatorskich rozwiązań. Kładzie natomiast nacisk na przejrzysty tok opowiadania i dobre aktorstwo.   Wiedeńskie uliczki pełne są słońca. W jednym z zaułków ukryta jest trafika. Za kontuarem stoi 17-letni adept sztuki sprzedawania klientom drobnych przyjemności – tytoniu, papierosów w kolorowych pudełkach, gazet  – Franz. Jego przełożony chodzi o kulach, gdyż jest weteranem I wojny światowej. Uczy młodzieńca dyscypliny i przekazuje liberalne poglądy. Do trafiki często zagląda wyjątkowy gość – Zygmunt Freud.  Zaprzyjaźnia się z chłopcem. Doradza w dylematach miłosnych. Do naddunajskiej stolicy wnet…

Udostępnij:
“Psom” Pasikowskiego stuknęła ćwiartka. Hau!

“Psom” Pasikowskiego stuknęła ćwiartka. Hau!

Udostępnij:

Dramat sensacyjny Władysława Pasikowskiego należy do najważniejszych filmów fabularnych, jakie nakręcono w Polsce po przełomie 1989 roku. Po raz pierwszy polski reżyser zaprezentował na dużym ekranie wielką erupcję przemocy, cynicznego języka oraz odważnego seksu, po raz pierwszy też pokazał w negatywnym świetle część byłych funkcjonariuszy komunistycznej Służby Bezpieczeństwa. Film doceniła widownia, szturmując kina w liczbie ponad trzystu tysięcy. A czytelnicy tygodnika “Film” przyznali dziełu Złotą Kaczkę za 1992 rok. W tym roku mija 25 lat od premiery Psów i z tej okazji warto trochę powęszyć wokół tematu. Rok 1992 był szczególny w naszym życiu politycznym. Po tym jak szef MSW…

Udostępnij:
Głos Boga. [Recenzja filmu “Milczenie”]

Głos Boga. [Recenzja filmu “Milczenie”]

Udostępnij:

Reżyser Martin Scorsese, zapamiętany z Taksówkarza, Wściekłego byka, Chłopców z ferajny i Kasyna, znów się objawił jako wielki filmowy artysta. W Milczeniu udowadnia, że zna swoje rzemiosło od podszewki, swobodnie włada niepowtarzalnym stylem, sugestywnie pokazuje bohaterów w stanie upadku, buduje wielopiętrową strukturę znaczeń. Szkoda tylko, że młody aktor Andrew Garfield zawodzi w roli głównej. Powstałe w ciągu ostatnich kilkunastu lat wysokobudżetowe produkcje Martina Scorsese – Gangi Nowego Jorku, Infiltracja, Wilk z Wall Street, Aviator, Wyspa tajemnic – nie przypadły mi do gustu. Przepyszne, rzucające na kolana swoją widowiskowością, z Leonardo Di Caprio w gwiazdorskim transie, ale bez duszy, bez tego…

Udostępnij:
Drugi film o Żołnierzach Wyklętych od marca w kinach

Drugi film o Żołnierzach Wyklętych od marca w kinach

Udostępnij:

10 marca br. na ekrany kin wchodzi drugi, po “Historii Roja”, film o podziemiu niepodległościowym i antykomunistycznym pt. “Wyklęty” w reżyserii debiutującego w tej roli scenarzysty Konrada Łęckiego. Zrąb akcji dotyczy wydarzeń od 1945 do 1948 roku. Głównym bohaterem jest fikcyjna postać kpr. Franciszka Józefczyka ps. Lolo, wzorowana na znanych żołnierzach lubelskiego i rzeszowskiego podziemia antykomunistycznego: Józefie Franczaku “Lalku”, Zdzisławie Brońskim “Uskoku” i Franciszku Przysiężniaku “Ojcu Janie”. Józef Franczak  “Lalek” działał w AK Okręg Lublin. Siłą wcielony do 2 Armii Wojska Polskiego zdezerterował. Na Lubelszczyźnie Lalek brał udział w wielu zamachach na tzw. utrwalaczy władzy ludowej. W 1947 dołączył do…

Udostępnij:
Jackie między rzeczywistością a spektaklem. [Recenzja filmu]

Jackie między rzeczywistością a spektaklem. [Recenzja filmu]

Udostępnij:

Na film o Jacqueline Kennedy, żonie prezydenta Johna F. Kennedy’ego, warto się wybrać dla Natalie Portman w roli głównej, sprawnej reżyserii Pablo Larraín oraz autentycznych emocji zapisanych niemal w każdym kadrze. Historię Jackie poznajemy w krytycznym dla niej momencie, gdy ginie jej mąż, 35. prezydent Stanów Zjednoczonych, w zamachu w Dallas w 1963 roku. Jackie musi zmierzyć się z rozpaczą po śmierci męża i odnaleźć sens życia. Wbrew realiom, gdy wciąż nie wiadomo, kto zorganizował zamach, i czy nie zamierza go powtórzyć, Jackie urządza mężowi w Waszyngtonie wspaniały publiczny pogrzeb z udziałem wielu głów państw. Funeralny spektakl wieńczy osobistą historię…

Udostępnij:
Taras Wozniak: “Wołyń” Smarzowskiego służy diabłu

Taras Wozniak: “Wołyń” Smarzowskiego służy diabłu

Udostępnij:

W najnowszym numerze dwumiesięcznika Nowa Europa Wschodnia (styczeń-luty br.) warto przeczytać, oprócz wielu innych znakomitych tekstów, rozmowę z ukraińskim politologiem i kulturoznawcą, dyrektorem Lwowskiej Galerii Sztuki im. Borysa Woźnickiego  Tarasem Wozniakiem na temat polsko-ukraińskich zadrażnień wokół ludobójstwa wołyńskiego. Wybijającym się wątkiem wywiadu zatytułowanego Smarzowski jak Leni Rifensthal jest ostatni film polskiego reżysera Wołyń. Ot, kilka zaledwie akapitów, ale jakże ważnych, bo pokazujących, jak trudnym do przełknięcia jest dla części zachodnioukraińskiej inteligencji Wołyń. Taras Wozniak, choć widział tylko fragment obrazu (“nie miałem ochoty tracić dwóch godzin na cały film”), wyraża się o nim zdecydowanie negatywnie. Zostawmy na boku uwagę, że opiniowanie…

Udostępnij:
Amerykańskie marzenia wysadzone w powietrze

Amerykańskie marzenia wysadzone w powietrze

Udostępnij:

Na ekranach kin gości Amerykańska sielanka, adaptacja powieści Philipa Rotha pod tym samym tytułem. Ten  jeden z najważniejszych  żyjących amerykańskich prozaików nie ma szczęścia do kina. Amerykańska sielanka jest dopiero piątym  tytułem Rotha przełożonym z papieru na ekran, a ciężar tematu raczej nie wróży mu  frekwencyjnego sukcesu. Philip Roth jest o pokolenie młodszy od nieżyjących już takich tuzów amerykańskiej literatury jak Saul Bellow, John Updike i Bernard Malamud. Zadebiutował pod koniec lat 50., rozgłos przyniósł mu skandalizujący Kompleks Portnoya z 1969 roku – monolog-rzeka tytułowego bohatera opowiadającego psychoanalitykowi o swoich seksualnych obsesjach i fascynacjach. Powieść, balansująca między pornografią a prowokacyjną…

Udostępnij:
Sztuczne zęby [Recenzja filmu “Toni Erdmann”]

Sztuczne zęby [Recenzja filmu “Toni Erdmann”]

Udostępnij:

Nakręcony w formule zwariowanej burleski trailer filmu Toni Erdmann zapowiada komedię. Ale jest to tylko chwyt marketingowy, zresztą znakomity. W rzeczywistości obraz  niemieckiej reżyserki Maren Ade w wielu momentach nie wyzwala śmiechu, a obnaża, także dosłownie, samotność i emocjonalną oziębłość ludzi sukcesu. Historia dotyczy relacji ojciec – córka. Winfried ma siwe włosy i zwariowane poczucie humoru. Urodził się, by robić psikusy bliskim i dalekim osobom. Po co? Taki ma sposób na budowanie więzi i na rozbijanie sztywniactwa wokół siebie. Natomiast Ines nie wdała się w tatusia. Jest poważna i “zarobiona” w dużej niemieckiej firmie consultingowej. Z tym że pod brzydko…

Udostępnij:
1 of 3
123