powieść

Problem wiedzy i władzy w „Jaszczurze” Balzaca

Problem wiedzy i władzy w „Jaszczurze” Balzaca

Udostępnij:

Najpierw było wyznanie Marii Janion o zachwycającej i przerażającej powieści Balzaca Jaszczur, z którą zmagała się całe życie, potem długo, długo nic, aż wreszcie ukazało się nowe wydanie książki z 1831 roku. I w trakcie mojego czytania pojawiło się wiele zachwytów i przemyśleń.  Jaszczura wiele różni od innych utworów Balzaca, przede wszystkim nikły stopień realizmu. Mimo tego pisarz włączył go do monumentalnego cyklu Komedia ludzka. Jakby chcąc pożegnać się z dziedzictwem romantyzmu, które nie mogło być mu obce, ułożył powieść z magicznych wątków i motywów umieszczonych na tle realistycznej scenerii Paryża. Osobliwie i zagadkowo brzmi już sam tytuł oryginału La…

Udostępnij:
Totalitarny Berlin w powieści Hansa Fallady

Totalitarny Berlin w powieści Hansa Fallady

Udostępnij:

Berlin ma wiele obliczy. W filmach niemieckich ekspresjonistów panuje w nim zbrodnia i samotność, w twórczości Christophera Isherwooda jest stolicą radosnej dekadencji, a w wielkiej powieści Hansa Fallady Każdy umiera w samotności ponurą metropolią pełną szpicli i upodlonych ludzi.  Powieść Hansa Fallady zdążyła już obrosnąć legendą, podobnie jak życie pisarza. Powstała w październiku 1946 roku, gdy pisarz uzależniony od morfiny i alkoholu przebywał na kolejnym leczeniu psychiatrycznym. Fallada napisał powieść w twórczym natchnieniu trwającym cztery tygodnie; pisanie miało go wydobyć z depresji. Wykorzystał dostarczone mu przez niemieckiego poetę i komunistę Johannesa R. Bechera materiały gestapo dotyczące historii oporu pewnego berlińskiego…

Udostępnij:
„Malowany ptak” stracił duszę

„Malowany ptak” stracił duszę

Udostępnij:

Znów robi się głośno o powieści Malowany ptak Jerzego Kosińskiego. Okazji do dyskusji dostarcza zapowiadana na wrzesień br. premiera filmu Nabarvené ptáče w reżyserii Václava Marhoula. Czy ekranizacja będzie tak samo areligijna jak książka? Gdy imigrant z komunistycznej Polski, jakim był Jerzy Kosiński, wydał w 1965 roku w Stanach Zjednoczonych swoją pierwszą powieść The Painted Bird, wywołała ona szok i podziw. Krytycy potraktowali opowieść o losach żydowskiego chłopca w okupowanej Polsce, prześladowanego w większym stopniu przez jasnowłosych wieśniaków niż Niemców, jako „dokument” i „świadectwo”. Do takiego odbioru przyczynił się sam autor, mówiąc że jest ona oparta na prawdziwych wydarzeniach. Amerykański…

Udostępnij:
Drobne wiedeńskie przyjemności. Recenzja „Trafikanta”

Drobne wiedeńskie przyjemności. Recenzja „Trafikanta”

Udostępnij:

Film austriackiego reżysera Nikolausa Leytnera Trafikant cudownie pachnie kubańskimi cygarami i staroświeckością. Reżyser nie szarżuje artystycznie, nie stosuje nowatorskich rozwiązań. Kładzie natomiast nacisk na przejrzysty tok opowiadania i dobre aktorstwo.   Wiedeńskie uliczki pełne są słońca. W jednym z zaułków ukryta jest trafika. Za kontuarem stoi 17-letni adept sztuki sprzedawania klientom drobnych przyjemności – tytoniu, papierosów w kolorowych pudełkach, gazet  – Franz. Jego przełożony chodzi o kulach, gdyż jest weteranem I wojny światowej. Uczy młodzieńca dyscypliny i przekazuje liberalne poglądy. Do trafiki często zagląda wyjątkowy gość – Zygmunt Freud.  Zaprzyjaźnia się z chłopcem. Doradza w dylematach miłosnych. Do naddunajskiej stolicy wnet…

Udostępnij:
Pierwsze spotkanie z twórczością Yasminy Khadry

Pierwsze spotkanie z twórczością Yasminy Khadry

Udostępnij:

Powieść o poznawaniu samego siebie i o powrocie do tradycyjnej tożsamości – tak najkrócej można określić temat książki Yasminy Khadry Zamach rozgrywającej się w Izraelu za rządów Ariela Szarona. Książka była pierwszym moim – i od razu zaznaczę – pozytywnym spotkaniem z twórczością wysoko cenionego algierskiego pisarza. Yasmina Kadhra pisze po francusku. W jego twórczości spotykają się dwa światy: zachodni i arabski. Yasmina Khadra (a właściwie Mohammed Moulessehoula) pochodzi z Maghrebu z rodziny arabsko-berberyjskiej. Wiele lat pracował w algierskich służbach specjalnych. Zwalczał terroryzm. Publicznie ostrzegł przed negatywnymi skutkami tzw. arabskiej wiosny, twierdząc, że w krajach nie znających demokracji i zasad…

Udostępnij:
Niewidzialny wróg. Kresy Leopolda Buczkowskiego

Niewidzialny wróg. Kresy Leopolda Buczkowskiego

Udostępnij:

Długo szukałem dzieła literackiego, które by opowiadało o miejscach i ludziach sprzed wołyńskiej Apokalipsy, dostarczało materiału do zrozumienia mieszkańców tych ziem. I znalazłem: powieść Leopolda Buczkowskiego Wertepy z 1937 roku. Leopold Buczkowski (1905-1989) zasila zaszczytny legion wybitnych, ale zapomnianych dziś pisarzy. Jeśli niedawno oficyna Noir Sur Blanc przypomniała równie eksperymentatorskiego co Buczkowski Teodora Parnickiego, wydając jego Srebrne orły, to wznowień książek Buczkowskiego nie sposób znaleźć w księgarniach. Są trudne, w chwili powstawania wyprzedzały swój czas. Taki charakter ma nawet debiut Buczkowskiego Wertepy – rzecz na pewno prekursorska wobec latynoskiego realizmu magicznego.    Buczkowski, podobnie jak Choromański, o którym pisałem jakiś…

Udostępnij:
Zakopiańskie plotki Michała Choromańskiego

Zakopiańskie plotki Michała Choromańskiego

Udostępnij:

Pisarz Michał Choromański już od dawna, bo od 1972 roku, jest nieboszczykiem, i to nietuzinkowym, bo zmarłym nagle, w niejasnych okolicznościach, ku zaskoczeniu swej żony Ruth Sorel. Za życia napisał wiele powieści, przed wojną był gwiazdą literatury obyczajowo-psychologicznej. Gwiazdą do tego stopnia, że utrzymywał się z pisania tak jak Tadeusz Dołęga – Mostowicz. Dziś oprócz prawdziwych koneserów literatury mało kto o nim pamięta, a szkoda, bo ta twórczość ma cały czas wiele do zaproponowania. Można się o tym przekonać czytając Schodami w górę, schodami w dół, powieść wznowioną po ponad 30 latach. Choromański zaczął ją pisać w1935 roku w Zakopanem,…

Udostępnij:
„Koło trzeciej przyszło Wyomingˮ. Młodzieńcza proza Tadeusza Korzeniewskiego

„Koło trzeciej przyszło Wyomingˮ. Młodzieńcza proza Tadeusza Korzeniewskiego

Udostępnij:

Czytam, czytam i naczytać się nie mogę. O czym mówię? O powieści Tadeusza Korzeniewskiego Do Wyoming (2013). Co w niej takiego jest, że zaczarowała mnie od pierwszej strony do końca, do reszty, że oczu nie mogę oderwać od gęstych linijek zdań, skromnych dialogów i prerii autorskich rozważań? Ano jej młodzieńczy, chuligański styl, twórcze posługiwanie się mową potoczną i internetową, burzenie polskiej składni, łobuzerskie poczucie humoru i pokaźny bagaż autoironii… Ależ się tego uzbierało. Tadeusz Korzeniewski (rocznik 49) od lat przebywa na emigracji w USA, wyjechał z kraju w listopadzie 1981 roku, by nie być świadkiem, jak to przewidział w swoim…

Udostępnij:
1 of 2
12